Žene Fukušime

Šest Japanki govore iskreno o tome dokle se stiglo sa čišćenjem, o zataškavanju i neistinama koje su izgovorene nakon neuklearne katastrofe u Fukšimi, te kako je to uticalo na njihove živote, domove i porodice.

Tokom godine nakon što su se tri reaktora istopila u nuklearnoj elektrani Fukušima Daiči, široki, raznorodni antinuklearni pokret raste u Japanu. Nigde to nije vidljivije, možda, nego u prefekturi Fukušima, u kojoj grupa lokalnih žena hrabro protestuje protiv zaglušujućeg ćutanja japanske vlade o najgoroj nuklearnoj nesreći. Uglavnom ignorisane od strane japanskih medija, ove hrabre žene potpuno iskreno govore o stanju čiščenja kontaminacije, prikrivanjima, neistinama i stagnantnoj političkoj klimi u današnjem Japanu. Zajedno sa retkim snimcima iz evakuacione zone, kao iz napuštenih susednih gradova, Žene Fukušime ("Fukušima no Onatači") donosi iznenađujuće iskrene uvide, glasovima samih žena, o tome šta se desilo sa njihovim životima, domovima i porodicama nakon 11. marta.